Frank en Floyd

Frank en Floyd bij Groesbeeksetehuizen

Voor het eerst sinds enige maanden weer een bezoek afgelegd. Iedereen was aanwezig en ik werd hartelijk ontvangen. Ik had gedacht dat ik wel ‘vergeten’ zou zijn, maar het tegendeel was waar.
De eerste die op mij persoonlijk toekwam was Christien. Zij heeft mij bij alle eerdere bezoeken nog nooit aangesproken of aandacht aan mij of de hond besteedt. Moet ik wel eerlijk zeggen; Christien is verliefd en heeft een vriendje. Misschien dat dit haar wat opener maakt. Maar toch.

Ineke was de eerste die Floyd uitgebreidt aaide en dit gedurende het hele bezoek ook bleef doen. Telkens kwam ze toch even naar Floyd en aaide.
Janneke komt uiteraard niet uit haarzelf, maar ik heb een paar met Floyd bij haar gestaan, haar hand gepakt en zo samen Floyd geaaid. Ik hoefde maar 1x zijn naam te noem en voor de rest van het bezoek bleef ze dit onthouden.
Thea is bang voor honden (dat zegt ze tenminste), maar ik heb haar toch gevraagd of ze Floyd wilde aaien. En dat wilde en deed ze ook. Goed toch.
Corinne is altijd enthousiast maar zal Floyd nooit uit zichzelf aaien. Ze praat over hem, maar het contact hoeft niet zo voor haar. Geen probleem. We hebben wel een paar keer uitbundig gelachen om grapjes.
Pieter zit altijd op zijn vaste stoel. Hij komt niet vanzelf, maar ik spoor hem altijd aan Floyd te aaien en Floyd blijft ook goed bij hem staan. Dit zijn op dat moment echte vriendjes.
Doreen zat te puzzelen en ik heb even bij haar gestaan, Floyd werd vluchtig geaaid. Ze werd teveel in beslag genomen door de puzzel. Ze wist wel nog dat ik beloofd had oude puzzels en knuffelbeesten mee te nemen, maar deze was ik helaas vergeten. Met Christien heb ik een afspraak dat de volgende keer mijn dochter meekomt en dat ze een mooie sleutelhanger, zelfgemaakt, krijgt.

Al met al een geslaagd bezoek. Ik persoonlijk was erg tevreden, Floyd heeft het naar zijn zin gehad en ik kan wel zeggen alle bewoners ook.